Rozegrane od piątku do niedzieli (13 – 15 sierpnia) Międzynarodowe Mistrzostwa Polski Jachtów Kabinowych okazały się w praktyce imprezą... jednodniową. Dobry Stwórca bowiem, nie chcą łamać wieloletniej tradycji, przeniósł typową dla mistrzostw lipcową flautę na Niegocinie na nowy sierpniowy termin regat...

Międzynarodowe mistrzostwa „kabinówek” tym razem zgromadziły wyraźnie mniej łódek. Zaowocowało to faktem, że nie we wszystkich klasach udało się wypełnić wymóg pięciu jachtów w klasie, co warunkuje przyznanie mistrzowskich tytułów. Nie stawili się liczni zawsze przedstawiciele Micro (MŚ we Francji) i Omegi, a towarzyszące czasem zmaganiom turystów załogi Skippi 650 i Delphi 24 tym razem „wyindywidualizowały się z rozentuzjazmowanego tłumu” i nie przyjechały...

„Trzynastego nawet w sierpniu jest flauta!” – mogliby zaśpiewać uczestnicy i organizatorzy mistrzostw po pierwszym dniu zmagań. Sędzia główny Wojciech Caban twardo szukał nawet cienia szansy na rozegranie choćby jednego wyścigu, ale gdzie tu znaleźć cień przy niemal 50-stopniowym upale i wypalonym niemal do białego bezchmurnym niebie? Dopiero wieczorna burza, wywołana ani chybi modłami biesiadujących z braku lepszych zajęć żeglarzy, dała szansę na lepszą pogodę na dzień następny...

Litościwa Natura dmuchnęła w sobotę przyjaźnie około „trójki” pomimo dalszego ciągu upału. Korzystając ze wspaniałej pogody, rozegrano pięć wyścigów. Zniecierpliwieni oczekiwaniem na start zawodnicy dawali z siebie wszystko – faworyci naciskani przez pretendentów do mistrzowskich tytułów dzielnie się bronili, aczkolwiek nie wszystkim udało się zachować prymat w klasie.

Oprócz standardowych klas PPJK pojawili się w Giżycku przedstawiciele klas Sympathy 600, Nautica 450, 505, Tango. Bardzo ożywili i wzbogacili akwen regat – pływali doskonale i byli bardzo barwną ozdobą mistrzostw.

Z innych ciekawostek – Wojtek Spisak pojawił się z nowym Saturnem 23 GT i wystartował tym razem w klasie T-3 i wywalczył na nim brązowy medal mistrzostw! Niestety – sympatyczna „międzymiastowa” załoga straciła w wyniku włamania na jacht cenne rzeczy i dokumenty. To się do tej pory w Giżycku nie zdarzało...

Swego rodzaju fenomenem był start w składzie załogi jachtu „Sru” (kl. T-2) dzielnego „teriera pomorskiego” – Jackie. Sam widziałem w Kosewie (Jez. Powidzkie), jak dzielnie ciągnął... szoty! Wprawdzie nie podczas wyścigu, ale... Oczywiście od razu stał się ulubieńcem wszystkich startujących.

Organizatorzy z Giżycka zrobili co tylko mogli w tych trudnych ekonomicznie czasach, by zapewnić odpowiedni poziom regat na lądzie i wodzie. Sponsorzy (Oliva, miasto Giżycko, Gospoda „Czarny Łabędź”, Port LOK i inni) mogą tylko tyle, ile mogą. Niestety – nim nie powstanie nowy port (podobno już na jesieni!), gościnny LOK będzie przy takiej okazji pękał w szwach, co niektórych męczy...

Obserwując zawody z pokładu zaprzyjaźnionego „Szamana 3” nie interesujący się regatami kpt. Mariusz Główka powiedział, że teraz rozumie, że w takim wydaniu i sport żeglarski jest piękny i ciekawy. Osobiście jestem zbudowany humorem, hartem ducha i cierpliwością załóg, czekającymi godzinami w palącym słońcu na sygnał do startu. Bo mistrzostwa to nie tylko próba sprzętu i ludzkiej sprawności, to przede wszystkim próba siły woli, wiedzy i odporności na przeciwieństwa. Tacy są prawdziwi mistrzowie – także ci nasi, z PPJK!

Jerzy Klawiński